1. Seçim Sonuçları Üzerine — 24 Temmuz 2007
Bu yazı, 22 Temmuz 2007 seçim sonuçlarının (AKP’nin oy artışı, MHP’nin Meclis’e girişi, CHP’nin gerilemesi, DTP’nin HADEP dönemine göre oy kaybı) bir değerlendirmesini içerir. Bu tabloyu İmralı-DTP çizgisinin “kendini devlete kabul ettirme” stratejisinin bir yenilgisi olarak okur ve Erdoğan’ın “tek devlet, tek dil, tek vatan, tek bayrak” söylemini devletin Kürt inkârı üzerine kurulu “varoluş özelliği”nin teyidi sayar.
2. DTP ve Meclis — 31 Temmuz 2007
Bu yazı, “Bin Umut” milletvekillerinin Meclis’e girişine yönelik bir eleştiri içerir. Bunu gerçek bir müzakere/muhataplık değil, kırıntılar karşılığında düzene kabul olma ve Kürt ulusal istemlerini tasfiye pratiği olarak değerlendirir; Meclis yemini meselesini “onur” ekseninde sorgular.
3. Seçimler, Rejim ve AKP… — 7 Ağustos 2007
Bu yazı, AKP’nin Meclis’teki sayısal çoğunluğuna rağmen cumhurbaşkanı adayını seçtirememesinin bir analizini içerir. Siyasi gücün parlamento aritmetiğiyle bir olmadığını savunur ve 27 Nisan Muhtırası sonrası AKP’yi “güçlenmiş” değil, ordu karşısında “terbiye edilmiş” bir konumda görür.
4. Devlet ve Siyaset Kurumu — 21 Ağustos 2007
Bu yazı, Türkiye’de gerçek iktidar (ordu/Genelkurmay) ile siyaset kurumu (parlamento, hükümet) arasındaki ilişkinin teorik bir çözümlemesini içerir. Cumhurbaşkanlığı makamının bu ilişkide bir “sembolik kalkan” işlevi gördüğünü, gerçek demokratikleşmenin Kürdistan sorunu çözülmeden mümkün olmadığını savunur.
5. Kürdistan’da AKP’nin Oyları Neden Yükselişte? — 28 Ağustos 2007
Bu yazı, AKP’nin Kürdistan’da (bazı bölgelerde %70’e varan) oy artışının nedenlerine dair bir açıklama içerir. Bu artışı devlet kurum ve hizmetlerinin bölgeye sistematik taşınmasına ve İmralı çizgisinin ulusal değerleri aşındırmasına bağlar; seçim sonuçlarının tek başına güç dengesini yansıtmayacağı uyarısını da ekler.
6. Anayasa Tartışmaları… — 25 Eylül 2007
Bu yazı, AKP’nin seçim zaferi sonrası başlattığı “Sivil Anayasa” tartışmasının bir değerlendirmesini içerir. Süreci büyük sermaye/ABD/AB desteği bağlamında okur ve İmralı Partisi’nin bu tartışmayı “farklı kültürlerin anayasal kabulü” hedefiyle kendini devlete kabul ettirmenin bir aracı olarak kullandığını eleştirir.
7. İki Gelişme ve Çatışma Çizgisi — 2 Ekim 2007
Bu yazı, egemenler arası iktidar çekişmesi ile Kürdistan eksenli gelişmelerin birbirini etkileyen iki paralel çizgi olduğuna dair bir tartışma içerir. Genelkurmay’ın Kürt politikasında kendini tek belirleyici güç saydığını, İmralı çizgisinin Kuzey Kürtlerini düşünsel-ruhsal tükenişe sürüklediğini savunur.
8. 9 Ekim 1998’den Bu Yana… — 9 Ekim 2007
Bu yazı, Öcalan’ın 9 Ekim 1998’de Suriye’den çıkışının 9. yıldönümü vesilesiyle sürecin bir muhasebesini içerir. Bu sürecin ideolojik-politik sonuçlarının artık gizli kalan bir yanı olmadığını, İmralı Partisi’nin teslimiyetçi çizgisinin eleştirel sorgulanması gerektiğini savunur.
9. Tezkere ve “Milli Seferberlik”… — 16 Ekim 2007
Bu yazı, TC’nin fiilen bir “seferberlik” hâline geçtiğine dair bir tez içerir. Bunun psikolojik savaş boyutuyla toplumu ve Kürt egemen/orta sınıfını da düzen partileri içinde eritmeye çalıştığını, düzen-içi “çözüm” arayışlarının yaşam şansı olmadığını savunur.
10. Özel Savaşta Yeni Aşama… — 23 Ekim 2007
Bu yazı, TC’nin inkâr-imha çizgisindeki ısrarının kendisini “mutlak başarı ya da mutlak yenilgi” ikilemine hapsettiğine dair bir değerlendirme içerir. Güney Kürdistan’daki devletleşme sürecinin bu çizgide stratejik bir gedik açtığını, dayatılanın “topyekûn özel savaş”ın yeni bir aşaması olduğunu belirtir.
11. Kürtleri Kırma ve Katliam Provaları… — 30 Ekim 2007
Bu yazı, Türkiye genelinde artan ırkçı-şoven linç saldırılarının bir değerlendirmesini içerir. Bunları kendiliğinden bir “infial” değil, Güney Kürdistan’a yönelik askeri harekâttan önce Kuzey Kürtlerini sivil katliam/linç kampanyalarıyla etkisizleştirmeye dönük planlı bir “yumuşatma hareketi” olarak okur; tarihsel emsalleri (1915, 6-7 Eylül, Maraş, Çorum, Sivas) anımsatır.
12. Erdoğan’ın ABD Gezisi ve Sonuçları… — 6 Kasım 2007
Bu yazı, 5 Kasım 2007 Bush-Erdoğan zirvesinin bir analizini içerir. TC-ABD ilişkilerini Irak işgali sonrası dönem bağlamında ele alır; zirvenin TC’ye sınırlı taktik kazanımlar sağladığını, temel beklentileri karşılamadığını savunur.
13. Neden Birleşik Mücadele? — 13 Kasım 2007
Bu yazı, Kürdistan ve Türkiye devrimci hareketlerinin birleşik mücadele ihtiyacına dair bir çağrı içerir. Tırmanan linç kampanyalarını olası bir “Kürt 6-7 Eylülü” tehlikesi olarak değerlendirir ve buna karşı Kürdistan Ulusal Kurtuluş Mücadelesi ile Türkiye Devrimci Hareketi’nin ortak stratejik platformda buluşmasını savunur.
14. Kürdistan Cephesinde Durum… — 20 Kasım 2007
Bu yazı, Bush-Erdoğan zirvesi sonrası TC-ABD-Güney Kürdistan yönetimi arasında oluşan taktik “mutabakat”ın (sınırlı hava/kara operasyonu izni, kapsamlı işgalden vazgeçme, PKK’nin hareket alanının kısıtlanması) bir dökümünü içerir; İmralı çizgisinin devrimci dinamizmi devlete/düzene kanalize eden yapısını eleştirir.
15. “Çözüm Deklarasyonu” ya da “Demokratik Özerklik” mi, Yoksa Teslimiyet Platformunun Tekrarı mı? — 4 Aralık 2007
Bu yazı, İmralı Partisi ve DTP’nin “demokratik özerklik” kavramı altında sunduğu “7 maddelik çözüm deklarasyonu”nun bir eleştirisini içerir. Bunu yeni bir içerik değil, teslimiyet programının yeniden ambalajlanması olarak değerlendirir ve PKK’yi devletin “uysal bir eklentisi” hâline getirme girişimi olarak tanımlar.
16. “Yeni Bir Paket”… — 11 Aralık 2007
Bu yazı, TC Başbakanı’nın duyurduğu yeni “Eve Dönüş Yasası” girişiminin bir değerlendirmesini içerir. Bunu Güney’e askeri hazırlıkla eşzamanlı yürütülen “şiddet, bastırma ve biraz da havuç” stratejisinin bir parçası olarak okur; ne bu paketin ne de PKK’nin “Çözüm Deklarasyonları”nın gerçek bir çözüm sunmadığını savunur.
17. PKK/KCK Yöneticilerine Açık Çağrı! — 18 Aralık 2007
Bu yazı, PKK/KCK yönetimine yönelik, izlenen çizginin radikal biçimde gözden geçirilmesi çağrısını içerir. Tek kişi kültüne dayalı iktidar sisteminin hareketin iç dönüşüm/özeleştiri mekanizmalarını tükettiğini savunur ve kritik kuşatma koşullarının tam da böyle bir yeniden kararlaşmayı gerektirdiğini vurgular.
18. Bir Kez Daha TC’in Güney Kürdistan Operasyonu Üzerine… — 2 Temmuz 2007
Bu yazı, Genelkurmay’ın yinelenen Güney Kürdistan operasyonu açıklamalarının bir değerlendirmesini içerir. Askeri hazırlıkların salt bir manevra değil, kısa ve uzun vadeli hedefleri olan bir hareket olduğunu savunur; İmralı Partisi’nin gelişmelerin gerisinde sürüklendiğini, Kuzey’in handikabının İmralı tasfiyeciliği ile alternatif bir politik seçeneğin yokluğu paradoksunda yattığını tartışır.
19. Yeni Bir Yıla Girerken… — 30 Aralık 2007
Bu yazı, yeni yıl vesilesiyle umut ve mücadele üzerine bir değerlendirme içerir. İmralı Partisi ve DTP’nin söylemindeki “başarı” ve “zafer” iddialarını demagoji olarak eleştirir; halkın dost-düşman gerçekliğini yeniden sorgulayarak devrimci umudu büyütmesi çağrısıyla kapanır.
20. Amaç ve Araç… — 8 Ocak 2008
Bu yazı, devrimci mücadelede amaç ile araç arasındaki ilişkinin teorik bir tartışmasını içerir. Aracın zamanla amaç hâline getirilip getirilmediği sorusunu güncel örnekler üzerinden ele alır ve mücadele araçlarının halkın temel amaçlarıyla ahlaki-politik uyumunun korunması gerektiğini savunur.
21. Aleviler ve Cumhuriyet… — 15 Ocak 2008
Bu yazı, Erdoğan’ın Muharrem İftarı’na katılmasının tetiklediği tartışmalar ışığında TC-Alevilik ilişkisinin bir çözümlemesini içerir. Alevilerin Cumhuriyet’in katliamlarına ve inkârına maruz kalmalarına rağmen sürdürdükleri Kemalist bağlılığı bir “trajik paradoks” olarak tanımlar; devrimci hareketlere Alevi hareketindeki emekçi/demokratik unsurları desteklemesi çağrısında bulunur.
22. Kemalizmin Aleviler İçindeki Uzantıları Hakkında Bir Kaç Söz — Nisan 1994 (yeniden basım)
Bu yazı, 1994’te Özgür Halk’ta yayımlanmış eski bir metnin, “virgülüne dahi dokunmadan” yapılan yeniden basımını içerir. Alevi kimliği çevresindeki uyanışın politik boyutunu tartışır ve Alevilerin özgürleşmesinin Kemalizm’i ve laik Cumhuriyet rejimini cepheden hedeflemekten geçtiğini savunur.
23. Milliyetçilik Üzerine Bir Kaç Söz — 22 Ocak 2008
Bu yazı, İmralı çevresinin “ulus-devlet ve milliyetçilik karşıtlığı” söylemine yönelik bir eleştiri içerir. Aysel Tuğluk’un bir yazısını örnek göstererek, bu söylemin asıl hedefinin Kürtlerin hakları ve Güney’deki devletleşme süreci olduğunu, “milliyetçilik karşıtlığı”nın devlete kendini kabul ettirmenin ideolojik perdesi işlevini gördüğünü savunur.
24. Yargısız İnfaz Talimatı! — 29 Ocak 2008
Bu yazı, PKK/KCK’ye yakın bir internet sitesinde yayımlanan ve İbrahim Güçlü’yü hedef gösteren bir yazının sert bir eleştirisini içerir. Bunu “yargısız infaz talimatı” ve “katli vacip fetvası” olarak nitelendirir; bu pratiği, bizzat eleştirdiği özel savaş yöntemleriyle aynı kefeye koyar.
25. Türk Sömürgeciliğinin Değişmez Unsurları: İnkâr, Tehcir, Asimilasyon ve İmha! — 5 Şubat 2008
Bu yazı, Ecevit’in gizli arşivinden çıkıp Milliyet’te yayımlanan bir devlet belgesinin (nüfus mühendisliği, asimilasyon, hicret politikaları) değerlendirmesini içerir. Belgedeki politikaların tarihsel bir dönemle sınırlı kalmadığını, güncel uygulamaların bunların “daha katmerli” bir devamı olduğunu savunur.
26. Demokrasi Mücadelesi mi, İktidar Çekişmesi mi? — 12 Şubat 2008
Bu yazı, üniversitelerde türban serbestliği tartışmasının bir çözümlemesini içerir. Bu tartışmayı AKP-MHP bloku ile Kemalist/laik cephe arasındaki bir iktidar çekişmesi olarak okur; devrimcilerin bu “iki egemen güç”ten birinin safında yer almaması gerektiğini savunur.
27. TC’de Cisimleşen Çizgi: İttihat Terakki’nin Devlet-Ulus Programı! — 18 Şubat 2008
Bu yazı, Ergenekon soruşturması ve Ecevit belgeleri vesilesiyle, TC’nin İttihat ve Terakki’nin Teşkilat-ı Mahsusa zihniyetini ve kadrolarını devraldığı tezinin geniş, belgesel bir çözümlemesini içerir. Fuat Dündar’ın Modern Türkiye’nin Şifresi adlı kitabından yararlanarak, “derin devlet” tartışmalarının bu tarihsel-yapısal sürekliliği gizleyen bir “sis perdesi” olduğunu savunur.
28. Güney İşgal Hareketi — 26 Şubat 2008
Bu yazı, 21 Şubat 2008’de başlayan Güney Kürdistan kara harekâtının ilk değerlendirmesini içerir. Harekâtın tek hedefinin PKK olmadığını, Güney Kürdistan’ın geleceği üzerinde söz sahibi olma ve bölgesel dengeleri yeniden şekillendirme gibi daha kapsamlı hedefleri bulunduğunu savunur; çözümün İmralı çizgisinin tasfiyesinden ve devrimci bir “iç devrim”den geçtiğini vurgular.
29. TC’nin Güney Kürdistanı İşgal Hareketi ve Sonrası… — 4 Mart 2008
Bu yazı, yaklaşık bir hafta süren kara harekâtının sona erişinin ardındaki iç tartışmaların (geri çekilmenin zamanlaması, ABD baskısı, ordu içi hoşnutsuzluk) bir değerlendirmesini içerir. Bunu TC açısından stratejik bir başarı değil, en fazla İmralı iktidar sistemini güçlendiren bir “iç tüketim” başarısı olarak nitelendirir.
30. Sömürge Kişiliği… — 11 Mart 2008
Bu yazı, “sömürge kişiliği” kavramının bir ilk değerlendirmesini içerir. Kürdistanlı politikacıların ve halkın bu kişilik yapısını ne ölçüde aştığını sorgular; kendini eşit haklara sahip özgür bir özne olarak görmeyen kişilik yapısının temel özelliklerini ana çizgileriyle ortaya koyar.
31. İktidar Çekişmesinde Yeni Bir Aşama! — 18 Mart 2008
Bu yazı, Yargıtay Başsavcılığı’nın AKP hakkında açtığı kapatma davasının bir değerlendirmesini içerir. Bunu egemenler arası iç iktidar çekişmesinde yeni bir hamle olarak okur; Meclis ve hükümetin gerçek anlamda iktidar gücüne sahip olmadığını, gerçek iktidarın orduda olduğunu ve Türkiye’de demokrasi sorununun bir “devrim sorunu” olduğunu savunur.
32. Newroz Kutlamalarının Anlattıkları! — 25 Mart 2008
Bu yazı, o yıl yaşanan iki farklı türden Newroz kutlamasının (Amed’de “barışçıl”, Van/Hakkâri/Yüksekova/Siirt’te çatışmalı) bir karşılaştırmasını içerir. DTP/PKK-KCK çizgisinin kutlamaları devletle uzlaşma aracına dönüştürme eğilimini eleştirir; sert geçen kutlamaları “demokratik özerklik” projesinin Kürt halkı tarafından fiilen reddi olarak yorumlar.
33. Durum ve Devrimci Görevler… — 1 Nisan 2008
Bu yazı, AKP’nin kapatılma davası ve Ergenekon soruşturmasının gölgesinde SSGSS yasasının ve Kürt halkına yönelik saldırı politikalarının gözlerden kaçırıldığına dair bir uyarı içerir. Egemenler arası çekişmenin arkasında Kürtlere ve emekçilere karşı “ortak mutabakat”la sürdürülen politikaları deşifre etmenin devrimci bir görev olduğunu savunur.
34. SSGSS’ye Karşı Mücadele! — 8 Nisan 2008
Bu yazı, Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Yasası’na karşı işçi eylemlerinin (Kadıköy’de 20 bin kişilik gösteri) bir değerlendirmesini içerir. Türk-İş/Hak-İş gibi sendikaların uzlaşmacı tutumunu eleştirir, DİSK/KESK’in direnişini önemser ve Kürdistan yurtsever hareketinin bu işçi mücadelesiyle birleşik hareket etmesi gerektiğini savunur.
35. Kürt Halkının Trajik Paradoksu! — 15 Nisan 2008
Bu yazı, Kürt halkının ve özgürlük hareketinin yaşadığı “özgürlük istemi ile tapınma kültürü”, “direniş ile teslimiyet” gibi çelişkili ikilikleri konu alan bir değerlendirme içerir. “Demokratik özerklik” söyleminin gerçek bağımsızlık talebiyle ne ölçüde bağdaştığını sorgular ve bu paradoksun ancak iç demokrasi ve özgür tartışma ortamıyla aşılabileceğini savunur.
36. 1 Mayıs Yaklaşırken… — 22 Nisan 2008
Bu yazı, AKP hükümetinin 1 Mayıs’ı resmi tatil ilan etmeyi reddetmesi ve Taksim’de kutlama talebini engellemesinin bir eleştirisini içerir. DTP’nin 1 Mayıs’a yaklaşımını “pragmatik” ve kendini düzene kabul ettirme çabasının bir parçası olarak nitelerken, Kürdistan emekçilerinin yine de 1 Mayıs alanlarına devrimci bir katılım göstermesi çağrısında bulunur.
37. 1 Mayıs İşçinin-Emekçinin Bayramı — 1 Mayıs 1996 (yeniden basım)
Bu yazı, 12 yıl önce kaleme alınmış ve güncelliğini koruduğu notuyla yeniden basılan eski bir metni içerir. 1 Mayıs’ın tarihini ve Türkiye’deki bastırılma/direniş sürecini (1977 Taksim katliamı dahil) anlatır; merkezi bir önderlik altında birleşen toplumsal muhalefetin özel savaş rejimini zayıflatabileceğini savunur.
38. Devlet ve 1 Mayıs! — 29 Nisan 2008
Bu yazı, İstanbul Valisi’nin “icazetli” 1 Mayıs kutlamalarına izin verip yasadışı kutlamalara güç kullanılacağını açıklamasının bir eleştirisini içerir. Bunu büyük sermayenin emek karşısındaki stratejik duruşunun bir ifadesi olarak okur; ortak sınıf/emek hareketinin hem özel savaşa hem Kürt sorununu düzene bağlama çabalarına karşı bir barikat oluşturacağını savunur.
39. 1 Mayıs 2008’in Öğrettikleri — 6 Mayıs 2008
Bu yazı, TC’nin 1 Mayıs 2008’de sergilediği sert bastırma politikasının bir değerlendirmesini içerir. Bunu 1977 Taksim katliamının “resmi ve pervasız bir devamı” olarak nitelendirir; devletin önceden planlanmış müdahalesini anlatır ve direnişin sendikalar içinde yeni bir saflaşma süreci başlatabileceğini savunur.
40. TC ve Güney İlişkilerinde Yeni Durum — 13 Mayıs 2008
Bu yazı, 3 Kasım Washington Mutabakatı sonrası ABD destekli operasyonların (Zap harekâtı dahil) politik hedefinin ne olduğunu sorgular. TC’nin Güney Kürdistan yönetimini tanımama çabasına rağmen ondan işbirliği talep ettiğini, Kerkük referandumunun ertelenmesiyle Güney yönetiminin siyasi ağırlığının zayıfladığını değerlendirir.
41. TC ve Güney İlişkilerinin Kuzeye Etkileri — 20 Mayıs 2008
Bu yazı, TC ile Güney Kürdistan yönetimi arasındaki yakınlaşmanın Kuzey Kürdistan’a olası etkilerinin bir değerlendirmesini içerir. Bombardıman sürerken aynı anda üst düzey diplomatik görüşmeler yapılmasını paradoksal ve onur kırıcı bulur; bu işbirliğinin faturasının Kürdistan davasının bütününe çıkacağını, İmralı Partisi’nin prestijini artıracağını savunur.
42. Bir Utanç Belgesi — 27 Mayıs 2008
Bu yazı, Le Monde ve International Herald Tribune’de yayımlanan, DTP’liler ve 1000 kişinin imzasını taşıyan “Türkiye’de Kürt Sorununa Barışçıl Çözüm Çağrısı” bildirisinin sert bir eleştirisini içerir. Bildiriyi, kırıntı ve af karşılığında devletle bütünleşmeye razı olan İmralı çizgisinin özetlenmiş bir ifadesi ve “tarihsel bir utanç lekesi” olarak nitelendirir.
43. Bir Kez Daha “Türkiye’de Kürt Sorununa Barışçıl Çözüm Çağrısı” Üzerine — 10 Haziran 2008
Bu yazı, bir önceki yazıda ele alınan 1000 imzalı bildiriye dönük değerlendirmenin devamını içerir. “Radikal” geçinen bazı çevrelerin de bildiriyi imzalamış olmasını bunların kendi kaderini tayin hakkı iddiasındaki samimiyetsizliğinin kanıtı sayar; devrimci yurtsever/sosyalist çizginin dışındaki bütün eğilimlerin yönünün sömürgeci-emperyalist düzene çıktığını savunur.
44. Feda Eylemleri Üzerine — Temmuz 2004 (yeniden basım)
Bu yazı, Sema Yüce’nin ölümünün 10. yıldönümü vesilesiyle yeniden yayımlanan, PKK tarihindeki feda/intihar eylemlerinin (Mazlum Doğan, Dörtler, Zilan, Sema Yüce) bir çözümlemesini içerir. Öcalan’ın yakalanma sonrası dönemde bu eylemlere ve değerlerine ihanet ettiğini savunur; feda ruhunun ancak uzun soluklu devrimci mücadeleyle birleştiğinde anlamlı olacağı sonucuna varır.
45. İktidar Çekişmesinde Yeni ve Başka Bir Aşama! — 17 Haziran 2008
Bu yazı, Anayasa Mahkemesi’nin türban yasasını iptal kararının ardından AKP-TC arasındaki iktidar çekişmesinin geldiği yeni aşamanın bir değerlendirmesini içerir. Bu kararın “yargı erki”ni iktidar çekişmesinin final platformuna dönüştürdüğünü, çatışmanın giderek derinleştiğini savunur.
46. “Çatı Partisi”… — 24 Haziran 2008
Bu yazı, DTP’nin kapatılma sürecinde gündeme gelen “Çatı Partisi” girişiminin bir eleştirisini içerir. Bunu bir güç/ittifak arayışı değil, sol ve geniş kesimleri denetim altına alıp devletin hizmetine koşma çabası olarak nitelendirir; 1000 imzalı çağrının Öcalan’ı “devlete hizmet” başarısı bakımından sevindirdiğini savunur.
47. Bir Kez Daha İktidar Çekişmesi Üzerine — 8 Temmuz 2008
Bu yazı, 1 Temmuz 2008’de iki emekli orgeneral dahil 20’den fazla kişinin gözaltına alındığı Ergenekon operasyonunun bir değerlendirmesini içerir. Bu operasyonun AKP’nin kapatma davası iddianamesiyle aynı güne denk gelmesini rastlantı saymaz; devrimcilerin bu “kirli savaş”ta taraflardan birinin yanında saf tutmaması gerektiğini savunur.
48. Hayri’nin Sonsuzluğa Yolculuğu — 11 Temmuz 1999 (yeniden basım; özgün adı “14 Temmuz”)
Bu yazı, 1999’daki 14 Temmuz Büyük Ölüm Orucu Direnişi’ni ve direnişçi Hayri’yi edebi bir üslupla anlatan bir metnin yeniden basımını içerir. Direnişi “ulusal imhaya karşı tarihsel bir barikat” ve devrim yolunda yılmama yemini olarak sunar.
49. Mücadele Tarihimizde Bir Kilometretaşı: 14 Temmuz Büyük Ölüm Orucu Direnişi! — 13 Temmuz 1999 (yeniden basım)
Bu yazı, 14 Temmuz direnişinin 17. yıldönümünde, bir Çanakkale Zindanı konuşmasının kayda geçirilmiş biçimi olarak yapılmış bir değerlendirmeyi içerir. Direnişin tarihsel koşullarını ve ilkelerini özetler; dipnotta, yazının aslında Öcalan’ın yakalanma sürecindeki teslimiyet eğilimlerini isim vermeden eleştirmek amacıyla kaleme alındığı belirtilir.
50. “Kawa Davası Savunması” ve Kürtlerde Siyasi Savunma Geleneği Üzerine Bazı Notlar — Temmuz 2008
Bu yazı, Cemil Gündoğan’ın aynı adlı kitabına yönelik uzun, eleştirel bir inceleme içerir. Kitabın “Kawa Davası”nı PKK tarihindeki ilk mahkeme savunması olarak sunmasının tarihsel doğruluğunu sorgular; PKK’nin zindan direnişi ve mahkeme savunmalarının devrimci bir gelenek olarak önemini kendi arşiv ve tanıklıklarıyla yeniden ortaya koyar.
51. DTP Kongresi Vesilesiyle Bazı Değerlendirmeler… — 22 Temmuz 2008
Bu yazı, DTP’nin Ankara’da yapılan 2. Kongresi’nin (Ahmet Türk’ün genel başkan seçilmesi) bir değerlendirmesini içerir. Yasal parti çalışmalarının yıllardır başarısız olduğunu, DTP’nin gerçek bir irade ve karar gücüne sahip olmadığını, tabi olunan Öcalan iktidar sisteminin despotik niteliğinin Kuzey Kürdistan’da demokrasinin önündeki temel engel olduğunu savunur.
52. İslamcı Hareket-Refah Parti̇si̇ İle Devlet İli̇şki̇leri̇ Üzeri̇ne Notlar
Bu yazı, Şubat 1994’te Özgür Halk’ta yayımlanmış eski bir metnin yeniden basımını içerir. Genelkurmay’ın 27 Mart 1994 yerel seçimleri öncesinde Refah Partisi’ni Kürt Ulusal Kurtuluş Mücadelesi’ne karşı bir alternatif olarak desteklediğini savunur; devletin dine yeniden sarılışını Osmanlı’dan İttihat ve Terakki’ye uzanan Panislamizm/Pantürkizm geleneğinin bir devamı olarak, Teşkilat-ı Mahsusa’nın Ermeni kırımı ve Rum tehcirindeki rolüyle ilişkilendirerek okur.
Kitabı Baskı veya eBook formatlarında ismarlamak için aşağıdaki linki tıklayın
https://www.epubli.com/shop/toplu-yazilar-cilt-2-9783565732241
https://www.epubli.com/shop/toplu-yazilar-cilt-2-9783565732210